جرثقیل بالابر قایق 160 تن

انواع اولیه بالابرهای قایق 160 تنی

دو طرح اصلی وجود دارد که هر کدام مزایای خاص خود را دارند:

1. آسانسور مسافرتی دریایی

این رایج ترین و همه کاره ترین نوع است. این یک جرثقیل متحرک چرخدار است که روی یک کشتی در آب رانندگی می کند، تسمه های آن را پایین می آورد، قایق را بلند می کند و به حیاط انبار می برد.

خصوصیات کلیدی:

تحرک:می تواند قایق ها را به صورت افقی بر روی زمین حرکت دهد و برای حیاط هایی با مکان های ذخیره سازی متعدد ایده آل است.

چهار-بالا بردن نقطه:از دو بند عریض و قابل تنظیم برای بلند کردن پایدار و متعادل استفاده می کند و بار 160 تنی را به طور مساوی توزیع می کند.

ظرفیت:یک مدل 160 تنی معمولاً می‌تواند کشتی‌هایی با حداکثر وزن 160 تن آمریکا (تقریباً{2}} تن متریک) را بلند کند.

ابعاد:مشخصات کلیدی عبارتند ازدهانه(فاصله بین پاها، به عنوان مثال، 30-40 فوت) وارتفاع بالابر(چقدر می تواند قایق را بالا ببرد). اینها باید پرتو (عرض) و بادکش (ارتفاع) شناورهای هدف را در خود جای دهند.

جوانب مثبت:

بسیار انعطاف پذیر و متحرک.

می تواند چندین لغزش را سرویس دهد و در فضاهای محدود کار کند.

به طور کلی سرمایه گذاری اولیه کمتر از Syncrolift است.

معایب:

برای مانور و ذخیره سازی به مقدار قابل توجهی زمین سنگفرش شده نیاز دارد.

در هنگام حرکت روی شیب می توان ظرفیت بالابری را کاهش داد.

2. Shiplift / Syncrolift® (بالابر پلت فرم)

این یک سیستم ثابت متشکل از یک سکوی بزرگ است که به داخل آب پایین می آید. کشتی بر روی آن شناور می شود و سپس سکو بالا می رود و قایق را به طور کامل از آب خارج می کند.

خصوصیات کلیدی:

سکوی ثابت:کشتی در یک موقعیت کاملاً صاف بلند می شود.

بالابر همزمان:چندین وینچ الکتریکی (یا سیلندرهای هیدرولیک) به طور همگام عمل می کنند تا پلت فرم را به طور یکنواخت بلند کنند.

سیستم انتقال:پس از بلند شدن، می‌توان سکو را با یک{0}}دالی حمل و نقل چند چرخ جفت کرد تا کشتی را به محل کار منتقل کند.

جوانب مثبت:

بالابر بسیار پایدار و همسطح، ایده آل برای بازرسی و تعمیر بدنه.

در صورت قرار گرفتن روی سکو می تواند چندین کشتی را به طور همزمان بلند کند.

بسیار کارآمد برای-تجهیزات با حجم بالا.

معایب:

هزینه اولیه بسیار بالا و نصب پیچیده.

انعطاف کمتر؛ کشتی ها باید به سکوی ثابت آورده شوند.

به یک گودال اختصاصی و کارهای عمرانی قابل توجه نیاز دارد.

 

 

مقایسه با سایر سیستم های بالابر قایق

ویژگی	بالابر قایق دروازه ای	راه آهن دریایی	اسکله خشک شناور
تحرک	بالا (اگر لاستیک-خسته باشد)	کم (تراک ثابت)	کم (-وابسته به آب)
حداکثر ظرفیت	10–500+ تن	50-5000 تن	1000-100،{3}} تن
سرعت	سریع (دقیقه)	آهسته (ساعت)	متوسط ​​(ساعت)
بهترین برای	قایق های کوچک تا متوسط	کشتی های بزرگ	کشتی های عظیم

 

مقایسه با سایر سیستم های بالابر قایق

ویژگی	بالابر قایق دروازه ای	راه آهن دریایی	اسکله خشک شناور
تحرک	✅ بالا (اگر لاستیک-خسته باشد)	❌ مسیر ثابت	❌ وابسته به آب-
حداکثر ظرفیت	10–500+ تن	50-5000 تن	1000-100،{3}} تن
سرعت	⚡ سریع (دقیقه)	🐢 آهسته (ساعت)	🕒 متوسط ​​(ساعت)
فضای مورد نیاز	ذخیره سازی فشرده	منطقه مسیر طولانی	مساحت آب بزرگ
بهترین برای	قایق‌های کوچک-متوسط	کشتی های بزرگ	کشتی های عظیم

 

ظرفیت بالابری 160 تن
دهانه (عرض) 3 - 12 متر (قابل تنظیم)
ارتفاع بلند کردن 3 - 10 متر
کلاس کاری A3-A5 (کار سبک تا متوسط)
سرعت بالابر 0.5 - 8 متر در دقیقه (متغیر)
نوع تیر اصلی تک تیر/دو تیر (جعبه-نوع)
منبع تغذیه 220 ولت / 380 ولت 3 فاز یا دستی
حالت کنترل کنترل آویز / کنترل از راه دور بی سیم
نوع بالابر بالابر زنجیری برقی/بالابر سیمی
درایو مسافرتی فشاری یا موتوری دستی
حفاظت در برابر خوردگی رنگ درجه-گالوانیزه گرم یا دریایی-
مقاومت در برابر باد تا مقیاس بوفور 6 (برای استفاده در فضای باز)
دمای عملیاتی -20 درجه تا +50 درجه

1. چارچوب ساختاری

این اسکلت هسته ای است که کل بار را تحمل می کند.

تیرهای اصلی / تیرهای پل:دو تیر عظیم افقی فولادی که عرض قایق را می پوشانند. آنها باید به شدت سفت و سخت باشند تا از خم شدن تحت بار کامل جلوگیری کنند.

کامیون های پایانی / مجموعه های پا:ساختارهای عمودی در هر انتهای تیرها. آنها چرخ ها، موتورهای محرک و مکانیزم های فرمان را در خود جای می دهند. برای بالابرهای 160{3}}تنی، اینها طرح‌های قابل توجهی A-قاب یا بخش جعبه برای پایداری هستند.

میله پخش کننده / تیر بالابر:یک تیر عرضی که دو واحد بالابر را به هم متصل می کند (نگاه کنید به زیر) و بار را به طور مساوی روی تیرهای اصلی توزیع می کند. این یک جزء حیاتی برای اطمینان از آویزان شدن تسمه ها به صورت عمودی است.

 

 

 

 

 

2. سیستم بالابر و بالابر

این سیستم وظیفه بلند کردن و پایین آوردن واقعی کشتی را بر عهده دارد.

وینچ / واحد بالابر:به طور معمول، دو یا چهار وینچ الکتریکی یا هیدرولیک مستقل و هماهنگ وجود دارد. برای ظرفیت 160 تنی، دو وینچ 80 تنی یا چهار وینچ 40 تنی رایج است. آنها بر روی تیرهای اصلی نصب می شوند.

سیم طناب (کابل):سیم طناب‌های فولادی گالوانیزه با استحکام بالا-روی درام‌های وینچ پیچ می‌شوند. آنها برای چرخه‌های کاری سنگین- طراحی شده‌اند و در برابر خوردگی محیط دریایی مقاوم هستند.

قرقره ها / قرقره ها:چرخ‌های شیاردار بزرگی که در پایین کامیون‌های انتهایی نصب شده‌اند و طناب‌های سیمی را به سمت پایین به سمت تسمه‌ها هدایت می‌کنند. آنها از{1} فولاد درجه بالا یا گاهی اوقات نایلون ساخته شده اند تا روی طناب سیمی ملایم باشند.

قلاب و قلاب بالابر:قلاب‌ها و قلاب‌های ایمنی فولادی عظیم و آهنگری، سیم‌طناب‌ها را به قلاب‌ها متصل می‌کنند. آنها برای بارهای شدید درجه بندی می شوند و اغلب دارای چفت های ایمنی هستند.

 

 

 

 

3. سیستم زنجیر

این قسمتی است که تماس مستقیم با بدنه قایق برقرار می کند و باید طوری طراحی شود که بدون ایجاد آسیب از آن پشتیبانی کند.

زنجیر:تسمه‌های وب سنگین{0}}سنتتیک (ساخته شده از موادی مانند پلی استر یا نایلون) استاندارد هستند. آنها برای توزیع فشار پهن هستند و نسبت به سیم یا زنجیر روی بدنه بسیار ملایم تر هستند. یک بالابر 160 تنی دارای تسمه های متعددی است که اغلب در پیکربندی "2 نقطه" یا "4 نقطه" هستند.

میله های پخش زنجیر:برای جدا نگه داشتن تسمه ها و قرار گرفتن مناسب زیر بدنه قایق استفاده می شود. این کار از فشار دادن تسمه ها به بدنه جلوگیری می کند و اطمینان حاصل می کند که بار در نقاط قوی قایق (به عنوان مثال، بلوک های کیل و شاخ های بدنه) گرفته می شود.

 

 

 

 

4. پیشرانه و سیستم سفر

این سیستم به کل جرثقیل اجازه می دهد تا در حیاط قایقران حرکت کند.

چرخ و لاستیک:به طور معمول، هشت یا بیشتر لاستیک لاستیکی بزرگ و جامد (برای جلوگیری از صاف شدن) یا چرخ های فولادی در یک سیستم ریلی. لاستیک ها دارای ردپای گسترده ای برای به حداقل رساندن فشار زمین هستند.

موتورهای محرک:موتورهای الکتریکی یا هیدرولیکی که چرخ ها را تغذیه می کنند. آنها معمولا در کامیون های انتهایی قرار دارند.

 

 

سیستم فرمان:یک سیستم هیدرولیک پیچیده که به اپراتور اجازه می دهد تا همه چرخ ها را به طور همزمان هدایت کند. حالت ها عبارتند از:

فرمان خرچنگ:همه چرخ ها در یک جهت می چرخند و به جرثقیل اجازه می دهند به صورت مورب حرکت کند.

فرمان دایره ای:چرخ‌های جلو و عقب در جهت مخالف می‌چرخند و شعاع چرخشی بسیار تنگی را ایجاد می‌کنند.

فرمان دو -چرخ:فرمان استاندارد برای سفر مستقیم.

 

 

 

 

 

6. رابط کنترل و اپراتور

"مغز" جرثقیل.

کابین اپراتور:یک کابین محصور و کنترل‌شده{0}}که بر روی قاب جرثقیل نصب شده است و به اپراتور نمای بلند و واضحی از قایق و منطقه بالابر می‌دهد.

کنترل از راه دور / آویز:بسیاری از بالابرهای مدرن همچنین یک کنترل از راه دور بی سیم ارائه می دهند که به اپراتور اجازه می دهد تا در کنار قایق راه برود تا در طول مانورهای مهم بلند کردن و موقعیت یابی بهترین دید ممکن را داشته باشد.

 

 

 

سیستم کنترل / PLC:یک کنترل کننده منطقی قابل برنامه ریزی (PLC) کامپیوتری است که جرثقیل را اجرا می کند. تضمین می کند:

همگام سازی:که همه بالابرها دقیقاً با همان سرعت بالا می روند و پایین می آیند تا قایق در سطح تراز بماند.

حفاظت از اضافه بار:برای جلوگیری از بیش از ظرفیت جرثقیل، بار روی هر بالابر را نظارت می کند.

تشخیص:کدهای خطا و اطلاعات وضعیت سیستم را ارائه می دهد.

7. سیستم های ایمنی

ویژگی های حیاتی برای محافظت از کشتی و تجهیزات.

سوئیچ های حد اضافه بار:اگر بار از آستانه ایمن (مثلاً 110 درصد ظرفیت نامی) فراتر رفت، به طور خودکار برق بالابر را قطع کنید.

سوئیچ های حد بالا/پایین:از بالا رفتن قلاب های بالابر و آسیب رساندن به ماشین آلات یا پایین آمدن بیش از حد کابل و بیرون آمدن بیش از حد کابل جلوگیری کنید.

دکمه های توقف اضطراری:در چندین نقطه از جمله کابین و کنترل از راه دور برای خاموش شدن فوری قرار دارد.

سیستم‌های ضد برخورد-حسگرها یا بافرهای فیزیکی روی کامیون های انتهایی برای جلوگیری از برخورد با سایر تجهیزات یا سازه های محوطه.

سیستم های ترمز:چند ترمز اضافی-ترمزهای مکانیکی روی وینچ‌ها و سیستم‌های ترمز بر روی موتورهای محرک.

 

 

کاربردهای هر جزء

جزء	تابع
قاب دروازه ای	از کل ساختار پشتیبانی می کند
وینچ و زنجیر	قایق را بلند می کند
سیستم واگن برقی	قایق را در محل ذخیره سازی قرار می دهد
مکانیزم فرمان	اجازه مانور دقیق را می دهد
سنسورهای بار	ظرفیت بالابری ایمن را تضمین می کند

طرح

 

فنی اصلی

 

1. بهره وری عملیاتی و سرعت

راه اندازی و بازیابی سریع:فرآیند بلند کردن یک کشتی از آب و انتقال آن به حیاط ذخیره سازی (یا بالعکس) فوق العاده سریع است. این به یک اسکله یا قایق‌سازی اجازه می‌دهد تا کشتی‌های بیشتری را در زمان کمتری سرویس دهد و باعث افزایش توان و درآمد شود.

چرخش سریع برای تعمیر و نگهداری:برای صاحبان قایق هایی که نیاز به رنگ آمیزی کف، تعمیر بدنه یا سرویس پروانه دارند، قابلیت ورود و خروج سریع قایق زمان خارج شدن قایق از آب را به حداقل می رساند و آنها را سریعتر به دریا باز می گرداند.

عملیات مستقل:برخلاف سیستم راه‌آهنی که چندین قایق را در یک خط جابه‌جا می‌کند، یک قایق می‌تواند به طور مستقل به هر قایق در حیاط سرویس دهد، بدون اینکه نیازی به جابجایی دیگران باشد.

2. تطبیق پذیری و انعطاف پذیری

محدوده ظرفیت وسیع:جرثقیل 160 تنی فقط قایق های 160 تنی را بلند نمی کند. این می تواند به طور موثر و ایمن طیف گسترده ای از کشتی ها را اداره کند، از قایق های تفریحی بسیار کوچکتر تا حداکثر ظرفیت خود (مانند قایق های تفریحی بزرگ، کشتی های ماهیگیری تجاری، قایق های گشتی). این آن را به یک دارایی تک تکه بسیار همه کاره برای قایق‌سازی تبدیل می‌کند.

دسته اشکال مختلف بدنه:برخلاف برخی از سیستم‌های راه‌آهن که می‌توانند با فرم‌های بدنه غیر{0}}سنتی مشکل داشته باشند، می‌تواند تک‌هول‌ها، کاتاماران‌ها و تریماران‌ها را با پیکربندی مناسب قلاب بلند کند.

تحرک:جرثقیل روی لاستیک های لاستیکی متحرک است و به آن اجازه می دهد قایق ها را مستقیماً از چاه آسانسور به یک نقطه پارکینگ خاص در حیاط انبار و اغلب در فضاهای تنگ حرکت دهد. این امر استفاده از فضای حیاط را بهینه می کند.

3. ایمنی و یکپارچگی کشتی

توزیع یکنواخت وزن:بالابرهای قایق مدرن از چند بند (معمولاً 4 یا بیشتر) استفاده می کنند که می توانند به طور مستقل تنظیم شوند. این امکان بالا بردن کاملاً متعادل را فراهم می کند، بدنه را نگه می دارد و از نقاط استرس بیش از حدی که می تواند باعث آسیب بدنه شود جلوگیری می کند.

کاهش خطر آسیب:در مقایسه با ساحل یا استفاده از راه‌آهن، بلند کردن و قرار دادن ملایم به طور قابل‌توجهی خطر خراشیدن، زمین‌گیری یا آسیب ضربه به بدنه، کیل یا تجهیزات را کاهش می‌دهد.

کنترل پیشرفته:اپراتورها کنترل دقیقی بر فرآیند بلند کردن و پایین آوردن دارند که امکان مانور دقیق در شرایط چالش برانگیز را فراهم می کند.

4. بهینه سازی فضا و زیرساخت

ذخیره‌سازی با چگالی بالا-با بلند کردن قایق‌ها از زمین، می‌توان آنها را در قفسه‌های چند سطحی- یا در یک حیاط در کنار هم قرار داد که ظرفیت ذخیره‌سازی را در مقایسه با اسکله‌های-بر پایه آب بسیار افزایش می‌دهد.

حداقل کارهای عمرانی مورد نیاز:در حالی که حیاط به مسیرهای تقویت شده نیاز دارد، یک سفر به زیرساخت بسیار ساده تر و کم هزینه تر در مقایسه با شیب های ثابت، اسکله ها و مسیرهای زیر آب مورد نیاز برای یک سیستم راه آهن نیاز دارد.

بدون مشکل سیلتاسیون:بر خلاف راه‌آهن یا سینکرو لیفت که نیاز به گودال لایروبی دارد، نگهداری از بالابر مسافرتی ساده‌تر است و مستعد لجن شدن نیست.

5. مزایای اقتصادی

پتانسیل افزایش درآمد:سرعت و کارایی مستقیماً به توانایی خدمات رسانی به مشتریان بیشتر ترجمه می شود.

هزینه های عملیاتی کمتر:در حالی که سرمایه گذاری قابل توجهی است، هزینه های عملیاتی آن اغلب کمتر از نگهداری سیستم های پیچیده راه آهن یا سیستم های پمپاژ بزرگ یک سنکرولیفت است.

کشتی های بزرگتر را جذب می کند:داشتن ظرفیت 160 تنی به یک تفرجگاه اجازه می دهد تا قایق های تفریحی و کشتی های تجاری بزرگتر و ارزشمندتر را جذب کند که هزینه خدمات بالاتری دارند.

6. حفاظت و امنیت

ایمنی طوفان:در مناطق مستعد طوفان یا طوفان های شدید، قایق ها را می توان به سرعت بلند کرد و به طور ایمن در خشکی ذخیره کرد، جایی که آسیب پذیری آنها بسیار کمتر از آب است.

پیشگیری از سرقت و خرابکاری:ذخیره سازی در یک حیاط امن و خوب{0}}در مقایسه با قایق رها شده یک عامل بازدارنده اصلی است.

پیشگیری از تاول:برای قایق های فایبرگلاس، نگهداری طولانی مدت در خارج از آب از جذب آب و تشکیل تاول های اسمزی جلوگیری می کند.

 

کاربردهای اولیه جرثقیل بالابر قایق 160 تنی

این کلاس ظرفیت برای طیف گسترده ای از کشتی های قابل توجه مناسب است. درجه بندی 160 تنی معمولاً به ظرفیت کل باربری اشاره دارد که در چند قلاب توزیع می شود.

1. عملیات محوطه قایق و مارینا:

ذخیره سازی پشته خشک:این رایج ترین برنامه است. قایق‌ها به جای نگه‌داشتن قایق‌ها در لغزش‌های خیس پرهزینه، از بالابر استفاده می‌کنند تا آن‌ها را روی سیستم قفسه‌ی ذخیره‌سازی بالا ببرند، فضا را به حداکثر می‌رسانند و از بدنه‌ها در برابر رشد و آسیب دریایی محافظت می‌کنند.

حمل و نقل-و راه اندازی:کار اساسی انتقال قایق ها از آب به خشکی (کشیدن-به بیرون) و بازگشت به آب (پرتاب) برای ذخیره سازی فصلی یا آماده شدن برای سفر.

2. تعمیر و نگهداری کشتی:

بازرسی و تمیز کردن بدنه:امکان بازرسی کامل بدنه، پروانه، سکان و اتصالات بدنه را فراهم می کند.

تعمیرات:برای انجام تعمیرات زیر--خط آب، مانند رفع آسیب بدنه، تعویض آند روی، تعمیر پروانه‌ها و شفت‌ها و رنگ‌آمیزی مجدد با پوشش‌های ضد رسوب ضروری است.

نظرسنجی و انطباق:تسهیل بازرسی ها و بررسی های نظارتی مورد نیاز موسسات طبقه بندی و شرکت های بیمه.

3. استفاده تجاری و صنعتی:

ناوگان ماهیگیری:بلند کردن قایق های ماهیگیری تجاری بزرگ برای تعمیر تور، کار موتور، و نگهداری بدنه در فصول غیرفعال-.

قایق های کار:خدمات یدک کش، قایق های خلبانی، کشتی های انتقال خدمه، و بارج ها.

ساخت و بازسازی قایق بادبانی:در کارخانه‌های کشتی‌سازی، از این جرثقیل‌ها برای جابجایی و قرار دادن بدنه‌های بزرگ در طول فرآیند ساخت و ساز یا برای پروژه‌های بازسازی بزرگ در قایق‌های بزرگ- استفاده می‌شود.

4. عملیات نجات و اورژانس:

بازیابی قایق:می توان از آن برای بلند کردن و بازیابی رگ های غرق شده یا زمین شده که در ظرفیت وزنی آن هستند استفاده کرد.

خشک کردن اضطراری-قبض:بیرون کشیدن سریع قایق آسیب دیده از آب برای جلوگیری از غرق شدن یا انجام تعمیرات اضطراری.

 

فاز 1: طراحی و مهندسی

این بحرانی ترین مرحله است که در آن عملکرد، ایمنی و دوام جرثقیل تعریف می شود.

نیازهای مشتری و تجزیه و تحلیل سایت:

ظرفیت و دهانه:ظرفیت 160 تنی محرک اصلی است. مهندسان دهانه مورد نیاز (فاصله بین باندهای جرثقیل) را برای پوشش منطقه کاری مورد نظر (به عنوان مثال، اسکله خشک، اسکله مارینا) تعیین می کنند.

ارتفاع و سرعت بالابر:مسافتی که قایق باید بلند شود و سرعت عملیاتی مورد نظر تعریف شود.

شرایط محیطی:بارهای باد، فعالیت لرزه ای و پتانسیل خوردگی (محیط آب شور یک عامل اصلی است) تجزیه و تحلیل می شوند.

استانداردها و انطباق:طرح باید مطابق با استانداردهای بین المللی مانند ISO، FEM، DIN، ASME یا مقررات ملی خاص باشد.

طراحی و محاسبات سازه:

تحلیل المان محدود (FEA):نرم افزار برای ایجاد یک مدل سه بعدی از کل ساختار جرثقیل استفاده می شود. FEA تنش ها، انحرافات و مسیرهای بار را تحت شرایط مختلف (بار کامل، باد جانبی، توقف اضطراری) شبیه سازی می کند تا از یکپارچگی سازه اطمینان حاصل کند.

اندازه اجزا:تیرهای اصلی، واگن های انتهایی، ماشین آلات بالابر و چرخ ها دقیقاً بر اساس محاسبات اندازه می شوند.

طراحی سیستم برق و کنترل:توان مورد نیاز، اندازه موتور، درایوهای فرکانس متغیر (VFD برای عملکرد روان)، و سیستم کنترل (آویز، کنترل از راه دور رادیویی یا کابین) طراحی شده است.

پیش نویس تفصیلی:

نقشه‌های آماده-تولید، از جمله نمودارهای مونتاژ، نقشه‌های جزئی قطعات، و صورتحساب مواد (BOM)، برای کارگاه ایجاد می‌شوند.

---

فاز 2: تهیه و آماده سازی مواد

مواد اصلی:صفحات فولادی با استحکام بالا،-کم آلیاژ (HSLA) (به عنوان مثال، S355، A572) برای تیرها و سازه های اصلی تولید می شوند. فولاد اغلب با گزارش های آزمایش آسیاب تایید شده است.

اجزاء:اجزای از قبل ساخته شده تهیه می‌شوند:

واحد بالابر:بالابرهای طناب سیمی{0} با ظرفیت بالا (اغلب چند بالابر به صورت موازی برای ظرفیت 160 تن).

پایان درایوهای کالسکه:موتورهای مسافرتی، گیربکس ها و چرخ ها.

اجزای الکتریکی:موتورها، VFD ها، PLC ها، سوئیچ های حد ایمنی و سیستم های جمع آوری نیرو (فستون یا میله هادی).

آماده سازی مواد:صفحات فولادی با استفاده از CNC پلاسما یا دستگاه های برش سوخت اکسی{0}}برای دقت به اندازه برش داده می شوند.

---

فاز 3: ساخت و تولید

این مرحله دستی{0}} جایی است که جرثقیل در آن ساخته شده است.

ساخت تیرهای اصلی (پل):

زیر-مونتاژ:صفحات برش خورده به تیرهای I- یا تیرهای جعبه جوش داده می شوند. برای یک جرثقیل 160 تنی، تیرها معمولاً بخش‌های جعبه بزرگی برای استحکام و استحکام بالاتر هستند.

جوشکاری:این یک گام حیاتی است. جوشکاری زیرپودری خودکار (SAW) اغلب برای درزهای طولانی و حیاتی استفاده می شود تا از نفوذ عمیق و قوام بالا اطمینان حاصل شود. تمامی جوش ها توسط جوشکاران معتبر انجام می شود.

کاهش استرس:پس از جوشکاری عمده، تیرها ممکن است در یک کوره بزرگ{0}}در حرارت عمل شوند تا تنش های داخلی ایجاد شده در حین جوشکاری کاهش یابد و از اعوجاج یا ترک در آینده جلوگیری شود.

ساخت واگن های انتهایی:

اینها سازه هایی هستند که چرخ ها و درایوهای مسافرتی را در خود جای می دهند. آنها با دقت بالا ساخته می شوند تا از هم ترازی و مربع بودن چرخ ها اطمینان حاصل شود.

ماشینکاری:

سطوح بحرانی مانند سطوح در حال اجرا ریل در واگن های انتهایی و نقاط اتصال، بر روی آسیاب های حفاری بزرگ یا رنده ها برای دستیابی به مسطح بودن و تحمل های مورد نیاز ماشین کاری می شوند.

---

فاز 4: مونتاژ و ادغام

قطعات ساخته شده و قطعات خریداری شده در کنار هم قرار می گیرند.

مونتاژ مکانیکی:

تیرهای اصلی به واگن های انتهایی پیچ یا جوش داده می شوند تا پل کامل را تشکیل دهند.

واحدهای بالابر بر روی تیرهای پل در باندهای مربوطه نصب می شوند.

مجموعه های محرک مسافرتی (موتورها، گیربکس ها، ترمزها) بر روی واگن های انتهایی نصب می شوند.

نصب و راه اندازی سیستم برق و کنترل:

تمام قطعات الکتریکی نصب شده اند: موتورها، VFD ها، صفحه کنترل اصلی و رابط اپراتور.

کابل کشی از طریق سینی کابل اجرا می شود و متصل می شود.

دستگاه‌های ایمنی نصب و سیم‌کشی می‌شوند: سوئیچ‌های محدودکننده اضافه بار، سوئیچ‌های محدودکننده انتهای-سفر، سیستم‌های ضد-برخورد، و بادسنج‌ها (حسگرهای سرعت باد).

---

فاز 5: کنترل کیفیت و تست

این امر هم در حین و هم پس از مونتاژ برای اطمینان از ایمنی و قابلیت اطمینان رخ می دهد.

در-بازرسی فرآیند:

بررسی ابعادی:بررسی ابعاد اجزا در برابر نقشه ها.

آزمایش غیر مخرب (NDT):جوش های بحرانی با استفاده از روش هایی مانند تست اولتراسونیک (UT) یا بازرسی ذرات مغناطیسی (MPI) برای تشخیص عیوب داخلی یا سطحی بازرسی می شوند.

آزمون پذیرش کارخانه (FAT):

اگر فضا اجازه دهد، جرثقیل به طور جزئی یا کامل در کارخانه برای آزمایش اولیه عملکردهایی مانند سفر و بلند کردن بدون بار مونتاژ می شود.

آزمایش بارگیری (در-سایت):

این آخرین و مهمترین آزمایش است که پس از نصب جرثقیل در محل مشتری انجام می شود.

تست استاتیک:جرثقیل با یک بار آزمایشی بلند می شود25 درصد بیشتر از ظرفیت نامی(200 تن برای جرثقیل 160 تنی). بار برای مدتی نگه داشته می شود تا تغییر شکل و یکپارچگی سازه بررسی شود.

تست دینامیک:جرثقیل با بار آزمایشی کار می کند10 درصد بیشتر از ظرفیت نامی(176 تن) از طریق دامنه کامل حرکات-بالا بردن، پایین آمدن، و سفر. این همه ترمزها، درایوها و سیستم های کنترل تحت بار را آزمایش می کند.

---

فاز 6: نقاشی و محافظت در برابر خوردگی

آماده سازی سطح:تمام سطوح فولادی با انفجار ساینده تمیز می شوند (به عنوان مثال، Sa 2.5) برای از بین بردن رسوب آسیاب و زنگ زدگی، ایجاد نمایه ای برای چسبندگی رنگ.

پرایمینگ:پرایمر اپوکسی-با عملکرد بالا اعمال می‌شود.

پوشش بالا:چند لایه رنگ پلی اورتان یا اپوکسی اعمال می شود. برای محیط‌های دریایی، از یک سیستم رنگ-دریایی تخصصی استفاده می‌شود که اغلب با یک پرایمر غنی از روی برای حفاظت کاتدی استفاده می‌شود.

---

فاز 7: برچیدن، بسته بندی و حمل و نقل

جرثقیل به طور استراتژیک در ماژول های قابل حمل (تیرها، واگن های انتهایی، بالابرها) جدا می شود.

قطعات با دقت بسته بندی شده و در جعبه بسته بندی می شوند تا از آسیب در حین حمل و نقل جلوگیری شود.

همه قطعات به وضوح برای شناسایی آسان در هنگام مونتاژ مجدد در سایت- مشخص شده اند.

---

فاز 8: در{1}}نصب و راه اندازی سایت

ریل های پایه و باند از نظر سطح و تراز تأیید می شوند.

اجزای جرثقیل توسط تکنسین های آموزش دیده دوباره مونتاژ می شوند.

اتصالات الکتریکی نهایی انجام می شود.

مسئولتست بارگذاریتوسط مشتری و/یا یک نهاد گواهی کننده شخص ثالث- شاهد است.

آموزش اپراتور:پرسنل مشتری در مورد عملکرد ایمن و نگهداری اولیه جرثقیل آموزش دیده اند.

تحویل نهایی:پس از تست و آموزش موفقیت آمیز، جرثقیل به همراه کلیه مدارک (دفترچه راهنما، گواهی تست، نقشه ها) به طور رسمی به مشتری تحویل داده می شود.

نمای کارگاهی:

این شرکت پلتفرم مدیریت هوشمند تجهیزات را نصب کرده و 310 مجموعه (مجموعه) ربات هندلینگ و جوشکاری را نصب کرده است. پس از اتمام طرح، بیش از 500 مجموعه (مجموعه) وجود خواهد داشت و نرخ شبکه سازی تجهیزات به 95% می رسد{4}} خطوط جوش مورد استفاده قرار گرفته است، 50 مورد برای نصب برنامه ریزی شده است و نرخ اتوماسیون کل خط تولید به 85% رسیده است.