پارامترهای اصلی ماشین آلات بالابر
پارامترهای اصلی ماشین آلات بالابر شاخص هایی هستند که ویژگی های عملکرد ماشین آلات بالابر را مشخص می کنند. آنها همچنین پایه فنی اساسی برای طراحی و انتخاب ماشین آلات بالابر هستند. آنها همچنین پایه مهمی برای الزامات فنی ایمنی ماشین آلات بالابر هستند. پارامترهای اصلی ماشین آلات بالابر عبارتند از: وزن بالابر، دهانه، گیج مسیر، فاصله پایه، دامنه، ممان بالابری، لحظه واژگونی بالابر، حداکثر فشار چرخ، ارتفاع بالابر و عمق فرود، سرعت عملیات، سطح کار جرثقیل، منحنی های مشخصه بالابر، در میان آنها، سطح کار جرثقیل یک مشخصه کاری است که درجه استفاده از ظرفیت بالابری و زمان و همچنین تعداد چرخه های کاری را در نظر می گیرد. بر اساس سطح استفاده از جرثقیل (تعداد کل چرخه های کاری در کل دوره عمر طراحی) و وضعیت بار تقسیم می شود.
وسایل حفاظت ایمنی برای ماشین آلات بالابر
1. دستگاه محدودیت و تنظیم موقعیت
(1) محدود کننده موقعیت حد صعود
هنگامی که مکانیسم بالابر بالا می رود و پخش کننده همچنان از محدوده ارتفاع کار فراتر می رود، پخش کننده به ساختار تکیه گاه بالایی برخورد می کند و باعث می شود طناب سیم پاره شود و پخش کننده سقوط کند. استفاده از لیفت محدود کننده و موثر نگه داشتن آن می تواند از بروز چنین حوادثی در بالا بردن بیش از حد جلوگیری کند. بنابراین، "مقررات ایمنی برای ماشین آلات بالابر" تصریح می کند که مکانیسم بالابر (شامل مکانیسم های بالابر اصلی و کمکی) هر جرثقیل برقی باید به یک محدود کننده موقعیت حد بالابر مجهز باشد. انواع رایج آن از نوع چکشی و پیچی (یا چرخ دنده حلزونی) است. محدود کننده موقعیت حد بلند کردن وزنه در بالای پخش کننده معلق است. پس از اینکه پخش کننده از ارتفاع کار فراتر رفت و به محدود کننده موقعیت برخورد کرد، یک کلید الکتریکی برای متوقف کردن سیستم فعال می شود. ساختار محدود کننده نوع پیچ توسط انتهای شفت قرقره متصل می شود که منجر به رابطه حرکت و محدوده اندازه می شود. با برخورد سر به هم با مهره، کنتاکت سوئیچ را فعال می کند تا مدار را قطع کند.
(2) محدود کننده موقعیت حد عملیاتی
هنگامی که چرخ دستی یا چرخ دستی جرثقیل به موقعیت حد مجاز حرکت خود می رسد، باید از حرکت باز بماند، در غیر این صورت بدنه چرخ دستی با ایستگاه انتهایی ریل و بافر برخورد می کند و به جرثقیل یا سیستم پشتیبانی مسیر (مانند ساختمان کارخانه و غیره) آسیب می رساند. ، و ممکن است باعث تجهیزات و حوادث شخصی شود. بنابراین، تمام جرثقیل های قدرت محور باید به محدود کننده های موقعیت حد عملیاتی در موقعیت های حد عملیاتی خود مجهز شوند. محدود کننده سفر معمولاً از یک سوئیچ مسافرتی و یک خط کش ایمنی تشکیل شده است که سوئیچ را فعال می کند.
(3) بافر
بافرهای جرثقیل به طور کلی در شرایط زیر کار می کنند: هنگامی که جرثقیل در نزدیکی انتهای ضربه کار می کند، گاهی اوقات به دلیل سرعت بالا نمی تواند بلافاصله پس از عبور از سوئیچ محدود متوقف شود. هنگامی که سوئیچ محدود از کار بیفتد و عملکرد نادرست باشد، جرثقیل به موقعیت اولیه خود باز می گردد. سرعت دویدن تا انتهای سکته میرود. علاوه بر این، اگر دو یا چند جرثقیل سقفی در یک دهانه ساختمان کارخانه نصب شود، فرصت های زیادی برای برخورد در حین کار وجود دارد. در این زمان، انرژی جنبشی عملکرد جرثقیل در اثر برخورد باعث آسیب به خود یا سازه نگهدارنده آن و حتی منجر به حوادث شخصی می شود. بنابراین، "مقررات ایمنی برای ماشین آلات بالابر" ایجاب می کند که پل ها، جرثقیل های دروازه ای، پل های بارگیری و تخلیه و جرثقیل های دروازه ای یا بالابرها باید مجهز به بافر باشند. بافرهای رایج برای جرثقیل ها شامل بافرهای جامد، بافرهای فنری و بافرهای هیدرولیک هستند.
2. دستگاه ضد باد و ضد صعود
جرثقیل هایی که در مسیرهای هوای آزاد کار می کنند عموماً تحت تأثیر باد طبیعی قرار می گیرند و عوامل باد در هنگام طراحی در نظر گرفته می شوند. هنگامی که نیروی باد بیشتر از مقدار مشخص شده باشد، جرثقیل باید کار را متوقف کند. هنگامی که جرثقیل در حالت غیر کار با باد شدید برخورد می کند، ممکن است بر نیروی ترمز ترمزهای مکانیزم کار چرخ دستی غلبه کند و سر بخورد. این سرخوردن کنترل نشده باعث برخورد شدید انتهای مسیر شد و باعث واژگونی جرثقیل شد. خساراتی که هر ساله به کشور ما وارد می شود بسیار زیاد است. بنابراین، «مقررات ایمنی ماشینهای بالابر» مقرر میدارد که جرثقیلهایی که در مسیرهای روباز کار میکنند، مانند جرثقیل دروازهای، پلهای بارگیری و تخلیه، جرثقیلهای برجی و جرثقیل دروازهای باید مجهز به دستگاههای ضد باد و ضد صعود باشند. جرثقیل های پل که در هوای آزاد کار می کنند نیز باید مجهز به وسایل ضد باد و ضد صعود باشند.
سه نوع اصلی دستگاه ضد باد و ضد صعود جرثقیل وجود دارد که عبارتند از گیره ریلی، دستگاه های لنگر و کفش آهنی. با توجه به نحوه عملکرد دستگاه های ضد باد می توان آنها را به دو دسته عملکرد اتوماتیک و غیر اتوماتیک تقسیم کرد. دستگاه حفاظت از باد خودکار به این معنی است که وقتی جرثقیل از کار افتاد یا برق به طور ناگهانی قطع شد، دستگاه محافظ باد می تواند به طور خودکار کار کند. دستگاههای ضد باد غیر اتوماتیک عمدتاً دستی، با ساختار نسبتاً ساده، وزن سبک، فشردهبودن و تعمیر و نگهداری آسان هستند، اما کار با آنها مشکلساز است و نمیتوانند با طوفانهای ناگهانی مقابله کنند. و گیره ریلی دستی نیروی گیره کمی دارد و بیشتر در جرثقیل های کوچک و متوسط استفاده می شود. ، برای جرثقیل های بزرگ، به منظور افزایش ایمنی و قابلیت اطمینان دستگاه حفاظت از باد، از چندین دستگاه محافظ باد به طور همزمان استفاده می شود.
3. قلاب ایمنی، دستگاه ضد معکوس و دستگاه قفل چرخشی
(1) قلاب ایمنی
برای جرثقیل های تک تیر اصلی، از آنجایی که بلند کردن اجسام سنگین در یک طرف تیر اصلی انجام می شود، اجسام سنگین یک لحظه واژگونی روی چرخ دستی ایجاد می کنند. گشتاور ضد شیب ایجاد شده توسط چرخ های ضد ریل عمودی یا چرخ های ضد ریل افقی، چرخ دستی را متعادل نگه می دارد. واژگون نخواهد شد. اما این روش به تنهایی نمی تواند ایمنی را در مواقع وقوع فاجعه باد، ضربه تصادفی، شکستن چرخ ها، تعمیر و نگهداری و ... تضمین کند بنابراین این نوع جرثقیل باید مجهز به قلاب ایمنی باشد.
(2) دستگاه ضد معکوس
هنگامی که جرثقیلی که از یک طناب سیم انعطافپذیر برای کشیدن بوم برای لوفینگ استفاده میکند، با تخلیه ناگهانی مواجه میشود، نیرویی ایجاد میشود که بوم را به سمت عقب متمایل میکند، که باعث میشود بوم از حداقل دامنه تجاوز کند و باعث تصادفی شود که در آن بوم به عقب متمایل میشود. "مقررات ایمنی برای ماشین آلات بالابر" به صراحت تصریح می کند که جرثقیل های متحرک و تاور جرثقیل های بازویی باید مجهز به دستگاه های ضد شیب عقب (به جز لوفینگ هیدرولیک) باشند.
دستگاه ضد شیب عقب ابتدا موقعیت لوفینگ را از طریق سوئیچ حد لافینگ محدود می کند و سپس بوم را از طریق یک دستگاه مکانیکی مسدود می کند. طناب های ایمنی و میله های ایمنی دو وسیله متداول دیگر ضد برگشت هستند. طناب ایمنی یک طناب سیم فولادی با طول ثابت است که شیب بوم را محدود می کند. اصل کار میله ایمنی اتصال میله ایمنی به بوم و صفحه گردان است. میله ایمنی یک مکانیسم تلسکوپی آستین است. یک فنر بافر در آستین تعبیه شده است که اثرات بافری، کاهش ارتعاش و محدود کننده روی بوم دارد.
(3) دستگاه قفل چرخشی
دستگاه قفل چرخشی به دستگاهی اطلاق می شود که قسمت چرخان را قفل می کند تا زمانی که جرثقیل بازویی در حالت حمل و نقل، رانندگی یا غیرفعال است نتواند بچرخد.
انواع رایج قفل های چرخشی شامل قفل های مکانیکی و قفل های هیدرولیک می باشد. ساختار قفل مکانیزم نسبتاً ساده است، معمولاً از روش درج پین قفل، روش فشار دادن صفحه فشار یا روش ثابت کردن پیچ استفاده می شود. کمدهای هیدرولیک معمولاً از سیلندرهای پیستونی دو کاره برای قفل کردن صفحه گردان استفاده می کنند.
دستگاه حفاظت از اضافه بار
عملیات بارگذاری بیش از حد یکی از دلایل اصلی تصادفات بالابر است. در حالت خفیف، قطعات جرثقیل آسیب دیده، موتور بیش از حد بارگذاری شده است یا ساختار تغییر شکل داده است. در موارد جدی باعث بروز حوادث بزرگی مانند شکستن تیرها، فروریختن برج ها، شکستگی بازوها و واژگونی کل دستگاه می شود. استفاده از دستگاه های حساس و قابل اعتماد حفاظت از اضافه بار، اقدام موثری برای بهبود عملکرد ایمنی جرثقیل ها و جلوگیری از حوادث اضافه بار است. وسایل حفاظت اضافه بار شامل محدود کننده های وزنه بالابر و محدود کننده های گشتاور بالابر هستند.
دستگاه های حفاظت اضافه بار را می توان به دو نوع تقسیم کرد: نوع توقف خودکار و نوع جامع با توجه به عملکردهای مختلف آنها. با توجه به نوع سازه، دو نوع وجود دارد: نوع الکتریکی و نوع مکانیکی.
نوع توقف خودکار به این معنی است که وقتی جرم بالابر از ظرفیت بلند کردن نامی تجاوز کند، می تواند جرثقیل را از ادامه حرکت در جهت های ناامن (بالا بردن، دراز کردن بازو، پایین آوردن بازو و غیره) باز دارد. نوع جامع به این معنی است که وقتی جرم بالابر به حدود 90 درصد ظرفیت باربری نامی برسد، می تواند یک سیگنال هشدار صدا یا نور ارسال کند. هنگامی که جرم بالابر از ظرفیت بالابری نامی فراتر رود، می تواند جرثقیل را از ادامه حرکت در جهت های ناامن باز دارد و سیگنال های هشدار صوتی و بصری را ارسال می کند.
نوع الکتریکی کمیت های مکانیکی شناسایی شده مانند بار را به سیگنال های الکتریکی مربوطه تبدیل می کند و سپس آنها را تقویت، مقایسه، محاسبه و پردازش می کند. نوع مکانیکی به تشخیص بار از طریق یک اهرم، سیستم خارج از مرکز، فنر یا هیدرولیک و عملکرد سوئیچ محدود (شیر کنترل) اشاره دارد.
(1) محدود کننده وزن بلند کردن
محدود کننده وزن بلند کردن. عمدتاً در جرثقیل های نوع پل استفاده می شود و محصول پیشرو آن نوع برقی است. محصولات الکتریکی عموماً از سنسورهای بار و ابزارهای ثانویه تشکیل شده اند. سنسور بار از یک گیج فشار مقاومتی یا سنسور پیزومغناطیسی استفاده می کند و با توجه به محل نصب لوازم جانبی مخصوص نصب تهیه می شود. سه شکل ساختاری اصلی سنسورها وجود دارد: نوع فشار، نوع کشش و نوع تیر برشی.
(2) محدود کننده گشتاور
محدود کننده گشتاور به یک محدود کننده گشتاور بوم لوفینگ و یک محدود کننده گشتاور لافینگ ترولی تقسیم می شود.
جرثقیل های برجی با بوم های لوفینگ می توانند از محدود کننده های مکانیکی گشتاور استفاده کنند.
جرثقیل های برجی لوفینگ ترولی معمولاً از یک محدود کننده وزن بالابر و یک محدود کننده ممان بالابر برای اجرای مشترک محافظت در برابر اضافه بار استفاده می کنند.
دستگاه ضد برخورد
با توسعه علم و فناوری، ماشین آلات بالابر بیشتر به سمت سرعت بالا، مقیاس بزرگ، پیچیده و شدیدتر استفاده می شود. در بسیاری از شرکت ها، معمولاً چندین جرثقیل در یک طبقه کار می کنند و همچنین مکان هایی وجود دارد که جرثقیل ها در دو یا حتی سه طبقه کار می کنند. در این صورت صرفا با تکیه بر خط کش ایمنی و سکته مغزی
روش های سنتی مانند سوئیچ ها یا صرفاً تکیه بر بازرسی بصری راننده برای جلوگیری از برخورد دیگر نمی تواند ایمنی را تضمین کند. از دهه 1960، برخی از کشورهای توسعه یافته صنعتی، دستگاه های ضد برخورد جرثقیل غیر تماسی مانند نور، اولتراسونیک و مایکروویو را توسعه دادند. این دستگاه جدید ضد برخورد. دارای ویژگی های فاصله تشخیص طولانی است، فواصل زنگ چندگانه را می توان به طور همزمان تنظیم کرد، دقت بالا، عملکرد کامل و سازگاری محیطی خوب. یک سری محصول به سرعت شکل گرفت و به طور گسترده توسط شرکت های مختلف مورد استفاده قرار گرفت. ماشین آلات بالابر معرفی شده توسط بائو استیل و سایر شرکت های کشورمان اساساً مجهز به این دستگاه ضد برخورد هستند.
